شاید در آینده ای نزدیک بخواهید از یک سیّارهی دیگر غذا سفارش دهید. برای انجام این کار باید آدرس دقیق محل سکونت خود را نسبت به کیهان بدانید!
زمین در نگاه اوّل، سومین سیّاره ی منظومهی شمسی است. ولی یک موجود فضایی این را نمیفهمد. پس علاوه بر اینکه برای ارتباط با یک غیر زمینی نیاز به زبان مشترک است که آن موضوع در این مطلب مطرح نیست، نیاز به آدرس دقیق هم دارد. یا حتی اگر قرار نباشد از سیّارهی دیگری غذا سفارش دهیم، بیایید به عنوان تنها گونهی هوشمند ساکن زمین، محل دقیق زندگی خود را بدانیم.
موقعیت زمین به شرح زیر است:
- سامانهی خورشیدی(Solar System)

زمین در منظومهی خورشیدی قرار دارد و سومین سیّارهی این منظومه است.
2. ابر اورت (Oort Cloud)

منظومهی شمسی درون ابر اورت قرار دارد که باقیماندهی ستارهای قبل از خورشید است که منفجر شده و بعدا در زمان تشکیل خورشید جذب نشده(البته گاهی ابر اورت را درون تقسیم بندی ها به حساب نمی آورند)
3.ابر میان ستاره ای محلی (Local Interstellar Cloud)
ابر اورت درون ابر میان ستاره ای محلی قرار دارد، دمای ابر محلی حدود 7000 درجهی کلوین است و گسترهای حدود 30 سال نوری دارد، چگالی آن حدود 0.26 اتم در سانتی متر مکعب است که تقریباً نصف چگالی معمول در دیگر غبارات راه شیری است.
در حال حاضر منظومهی ما در حال عبور از این ابر است و به طور موقت در این ناحیهی کم تراکم از کهکشان قرار گرفته است، ترکیبات ابر میان ستاره ای محلّی بیشتر هیدورژن است؛ همچنین ابر محلی درون حباب محلی قرار دارد.


4. حباب محلی(Local Bubble)
حباب محلی بخشی از بازوی شکارچی کهکشان است که طول آن حدود 1000 سال نوری است و چگالی آن بسیار کم و در حدود 0.05 اتم در سانتی متر مکعب است، البته به علت وسعت زیاد و طول عمر حدود 15 میلیون سال، بخش هایی از آن چگالی های متفاوت دارند، دمای حباب محلی حدود 1 میلیون کلوین است.

5. کمربند گولد (Gould Belt)
حباب محلی درون کمربند گولد واقع شده است که یک حلقهی جزئی از ستاره ها در کهکشان است، وسعت آن 3000 سال نوری میباشد و با مسیر حرکت کهکشان حدود 18 درجه زاویه دارد، ناحیهی قرمز در تصویر بخشی است که حباب محلی در نزدیکی آن قرار دارد
از عمر آن حدود40 میلیون سال می گذرد و شمال صور فلکی معروفی از جمله جبّار، برساوش، قیطس و ذاتالکرسی هستند که از بیشتر نقاط ایران قابل مشاهده اند.


6.بازوی شکارچی(Orion Arm)


منظومهی شمسی درون بخش پیچ خوردهی بازوی شکارچی کهکشان راه شیری قرار دارد که یکی از بازو های کوچک کهکشان به حساب میآید.
7.کهکشان راه شیری(Milky Way Galaxy)

راه شیری به مرکزیت خورشید


کهکشان راه شیری – زرّین دشت – فیروزکوه – انجمن نجوم علوی
راه شیری کهکشانی است که خورشید در آن قرار دارد. فاصلهی خورشید تا مرکز کهکشان حدود 8000 پارسک برآورده میشود(هر پارسک حدود 3.26 سال نوری است). در مرکز کهکشان راه شیری مانند بیشتر کهکشان های نسبتاً بزرگ، یک سیاهچالهی قدرتمند قرار دارد. سیاهچالهی مرکزی راه شیری( Sagittarius A* ) جرمی حدود 4.15 میلیون برابر خورشید دارد.
در مقابل، نسبت به جرم بسیار زیادش، شعاع آن تنها 17 برابر خورشید است و به دلیل سیاهچاله بودن آن است. ساگیتاریوس در ردهی اَبَر سیاهچاله ها قرار میگیرد و در زمین نزدیک صورت فلکی قوس دیده میشود.
8.گروه محلّی(Local Group)

کهکشان راه شیری و چند کهکشان نزدیکش را گروه محلّی مینامند، بزرگترین اعضای گروه محلّی به ترتیب اندازه عبارت اند از:
کهکشان آندرومدا –کهکشان راه شیری -کهکشان مثلث – ابر ماژلانی بزرگ – NGC3109 -ابر ماژلانی کوچک
کهشان آندرومدا با قطری حدود 152000 سال نوری بزرگترین عضو گروه و با فاصله ای بالغ بر 2.5 میلیون سال نوری نزدیک ترین کهکشان نسبتاً بزرگ به راه شیری است، قطر راه شیری حدوداً 87000 سال نوری است.
9. خوشهی کهکشانی سنبله(Virgo Galactic Cluster)

خوشهی کهکشانی سنبله یا گاهی ابرخوشهی سنبله مجموعهای از گروه های کهکشانی نزدیک به هم است که گروه محلی یکی از اعضای آن میباشد، گروه کهکشانی سنبله، بزرگترین گروه این خوشه، نزدیک به مرکز گرانشی خوشه قرار دارد و بزرگترین گروه عضو خوشه است. خوشهی سنبله شامل ده گروه کهکشانی است که یکی دیگر از آنها گروه M81 است
10. ابرخوشهی لانیاکیا(Laniakea Supercluster)
سنبله و هزاران خوشهی کهکشانی دیگر، بخشی از ساختار بزرگ مقیاس جهان را در کنار هم میسازند.
قطر این ساختار بیش از 520 میلیون سال نوری است و بخش ناچیزی از کیهان به شمار می آید که به آن ابرخوشهی لانیاکیا گفته میشود.




11. جهان قابل مشاهده(Observable Universe)

مجموعهای است از بزرگترین ساختار های کیهانی کشف شده توسط رصد ها و محاسبات سخت و پیچیده که درک امروزی ما از کیهان را ساخته اند.
سن جهان قابل مشاهده از لحظهی مهبانگ تا امروز حدود 46.5 میلیارد سال است. چون تا به امروز دور ترین نور دیده شده در فاصلهی 46.5 میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد که یک اختروش متعلق به لبهی کیهان است. تا به امروز در جهان حدود 2 تریلیون(12 صفر) کهکشان پیدا شده اند که راه شیری فقط نقطه ای محو در میان آنهاست و شاید واژهی نقطه هم برای آن بزرگ باشد.
پس به طور کلّی آدرس کیهانی زمین به شرح زیر است:
- منظومهی شمسی
- ابر اورت
- ابر میان ستارهای محلّی
- حباب محلّی
- کمربند گولد
- بازوی شکارچی
- کهکشان راه شیری
- گروه محلی
- خوشهی سنبله
- ابرخوشهی لانیاکیا
- جهان قابل مشاهده
بنابراین اگر خواستید به یک فضایی آدرس بدهید مورد آخر را حذف کنید و بقیه را از آخر به اول بخوانید!!


