نپتون هشتمین و آخرین سیّارهی منظومهی شمسی است که به دلیل فاصلهی زیاد از زمین با چشم دیده نمیشود. فاصلهی نپتون از خورشید حدود ۳۰Au است و قطر آن حدود ۴۸ هزار کیلومتر است. این فاصلهی زیاد از خورشید باعث میشود که دمای آن ۲۱۲ درجه زیر صفر باشد. نپتون از جهت ساختمان بسیار به اورانوس شبیه است و اندکی از آن کوچکتر است. یک دور گردش نپتون به دور خورشید ۱۶۴.۸ سال و یک دور گردش آن به دور خود ۱۵ ساعت و ۴۸ دقیقه طول میکشد.
کشف
نپتون به دلیل روشنایی اندک (قدر حدود ۸) تا سالها ناشناخته مانده بود. منجمان هنگامی به وجود نپتون شک کردند که اورانوس حرکات عجیبی در مدار خود میکرد. در سال ۱۸۴۵ میلادی اختلاف میان مکان محاسبه شده و رصد شده به دو دقیقهی قوسی (یک سیُم درجه) رسید که برای محاسبات مداری خطای بسیار بزرگی است. بنابراین فرض شد که ممکن است یک سیّاره بر مدار اورانوس تاثیر بگذارد.
جان کاوچ آدامز و اوربن لوویه مدار این سیّارهی فرضی را به طور جداگانه محاسبه کرده و به نتایج یکسانی رسیدند. اندکی پس از آغاز عملیات جست و جو با تلسکوپ سیّارهی نپتون دقیقاً در همانجایی که پیشبینی شده بود؛ رویت شد.
قمرها
نپتون دو قمر مهم دارد. قمر نزدیکتر تریتون نام دارد که اندکی پس از کشف نپتون کشف شد. فاصلهی تریتون از نپتون ۳۵۴ هزار کیلومتر است. تریتون تنها قمر سیارات منظومهی شمسی است که حرکت رجعی (ساعتگرد) دارد. این ویژگی تریتون را منحصر به فرد میکند. احتمال دارد دلیل حرکت رجعی تریتون این باشد که زمانی تریتون و پلوتو قمرهای نپتون بودهاند و گرانش میان آنها موجب خروج پلوتو از مدار و آشفتگی در مدار قمرهای دیگر شده است.
قمر دیگر نپتون نرئید نام دارد که به دلیل روشنایی اندک حدود یک قرن پس از نپتون کشف شد. مدار نرئید یک بیضی بسیار کشیده است که خروج از مرکز آن ۰.۷۵ است. فاصلهی نرئید از نپتون در حضیض ۱.۱۷۵ میلیون کیلومتر و در اوج ۱۱ میلیون کیلومتر است. یک دور گردش نرئید به دور نپتون ۳۶۰ روز طول میکشد.
